:جستجو
مراکز قرآنی
منتخبين مراكز قرآني
تفسیر نور
تواشیح
پرتال ثامن الائمه
زمان
 

چهارشنبه 27 تير 1397

 
 
خلاصه آمار سايت
 
 
 
 
.امام علي (عليه السلام) مي فرمايند : هر كس به جاهاي بدنام قدم گذاشت ، متهم گرديد .
 
 
 
تفسیر موضوعی قرآن کریم

برگرفته شده از کتاب پیام قرآن نوشته آیت الله العظمی مکارم شیرازی

راه چهارم گواهى پیامبران پیشین

راه دیگرى که با آن مى توان پیامبران واقعى را از مدّعیان دروغین شناخت اخبار قطعى و صریح پیامبران پیشین نسبت به پیامبران آینده است، بدیهى است از این راه براى شناختن نخستین پیامبر خدا نمى توان استفاده کرد، بلکه باید او را به یکى از سه راه گذشته (اعجاز، مطالعه در وضع عمومى نبوّت و محتویات دعوت او) به شرحى که گفته شد شناخت.
اگرچه این راه نسبت به دو راه گذشته راه ساده اى است، ولى آن قدر هم که بعضى از سوء استفاده کنندگان پنداشته اند ساده و آسان نیست. براى این که از این راه نتیجه قطعى و غیر قابل انکار گرفته شود باید شرایط چهارگانه زیر را کاملاً در آن رعایت کرد.
1- ثبوت نبوّت پیامبرجدیدبه وسیله پیامبر قبل که چنین خبرى مى دهد و مى گوید بعد از من فلان پیامبر با این صفات و علایم و مشخصات ظهور خواهد کرد، با دلیل قطعى و غیر قابل انکار.
ناگفته پیدا است اگر نبوّت شخص خبر دهنده کاملاً محرز و مسلّم نباشد گواهى او هیچ گونه ارزشى نخواهد داشت.
2- باید خبر مزبور بطور قطع و یقین از پیامبر پیشین صادر شده باشد، بنابراین به هر خبر ضعیف و مشکوکى که در هر کتابى باشد نمى توان تکیه کرد، حتّى بر اخبارى که در کتاب هاى معتبر وجود دارد، تا به سر حد قطع و یقین نرسد نیز نمى توان اعتماد نمود.
3- دلالت این خبر باید صریح و قاطع و غیر قابل تردید باشد، نه این که به یک جمله از سخنان دو پهلو بچسبیم و با تفسیرها و توجیه ها و احیاناً تحریف آن را منطبق بر نبوّت مدّعى جدید کنیم.
زیرا منظور پیامبر پیشین از چنین خبرى هرگز لغز ومعماگویى نبوده، مسلّماً او نمى خواسته بر روى یک رازناگفته سرپوش ابهام بگذارد، بلکه او مى خواسته از یک حقیقت مهم که سرنوشت آیندگان به آن بستگى داشته، پرده بردارد و پیروان خود را نسبت به پیامبر آینده از شک و تردید و سرگردانى بیرون آورد، روشن است در چنین مقامى باید با صراحت تمام و بى پرده سخن بگوید و از هرگونه ابهام و پرده پوشى که دستاویزى براى مدّعیان دروغین و ماجراجویان خواهد شد به شدت بپرهیزد.
بعضى از دین سازان حرفه اى دست به تأویلات و توجیهات عجیب و غریبى در کتب آسمانى زده، و کار را به جایى رسانده اند که از حساب ابجد! بعنوان یک مدرک مهم استفاده کرده و به حساب هایى نظیر آنچه فال گیران و طالع بینان مى کنند متشبّث شده اند!
نمى دانیم اینها چگونه فکر مى کنند، نبوّت یک پیامبر که باید راهنماى جهان بشریّت باشد یک مطلب قاچاق و مرموز نیست که مانند اسرار کیمیاگران قدیم براى این که به دست نااهلان نیفتد آن را به حساب ابجد صغیر و کبیر ادا کنند!
4- علایم و مشخصاتى که در گفتار پیامبران پیشین ذکر شده باید کاملاً بر وضع مدّعى جدید تطبیق کند، نه این که مجبور باشیم به وسیله دست کارى و کم و زیاد کردن آن را منطبق سازیم، هر کجا کمبودى داشت از خودمان چیزى روى آن بگذاریم و هر کجا اضافه اى داشت از آن برداریم، اگر چنین کنیم مسلّماً خود را فریب داده ایم و چنین پیامبرى مبعوث افکار شیطانى ما است نه مبعوث از طرف خدا!
اگر این جهات چهارگانه در اخبار پیامبر پیشین جمع باشد مى توان به وسیله آن مقام نبوّت مدّعى جدید را شناخت، و اگر یکى از اینها ناقص باشد نتیجه صحیحى از آن به دست نمى آید.
به هر حال در قرآن مجید حدّاقل در دو مورد به این مسأله اشاره شده است که در این بحث کلى (نبوّت عامه) به توضیح اجمالى آن قناعت کرده و شرح آن را به نبوّت خاصّه وا مى گذاریم:
1- در مورد بشارت حضرت مسیح(علیه السلام) نسبت به ظهور پیامبر اسلام(صلى الله علیه وآله)، چنان که در آیه 6 سوره صفّ مى خوانیم: (وَ اِذْ قَالَ عیسَى ابْنُ مَرْیَمَ یَا بَنِى اِسْرَائِیلَ اِنِّى رَسُولُ اللهِ اِلَیْکُمْ مُّصَدِّقاً لِّمَا بَیْنَ یَدَىَّ مِنَ التَّورَاةِ وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ یَأْتى مِنْ بَعْدِى اسْمُهُ اَحْمَدُ فَلَمَّا جَائَهُمْ بِالْبَیِّنَاتِ قَالُوا هَذَا سِحْرٌ مُّبینٌ): «و (به یاد آورید) هنگامى را که عیسى بن مریم گفت:" اى بنى اسرائیل! من فرستاده خدا به سوى شما هستم در حالى که تصدیق کننده توراتى مى باشم که قبل از من فرستاده شده، و بشارت دهنده به پیامبرى که بعد از من مى آید و نام او احمد است." هنگامى که او (احمد) با معجزات و دلایل روشن به سراغ آنان آمد، گفتند: این سحرى آشکار است»!
لازم به یادآورى است که این بشارت (یا بشارات) حتّى در اناجیل تحریف یافته کنونى دیده مى شود که شرح آن را به آینده موکول مى کنیم، همچنین بحث پیرامون این موضوع که چگونه نام احمد در کنار محمد(صلى الله علیه وآله) از اسماى شریف آن حضرت است (با ذکر شواهد و قرائن).
2- در آیات متعددى از قرآن مجید، سخن از بشارت تورات ( یا تورات و انجیل) نسبت به ظهور پیامبر اسلام(صلى الله علیه وآله) به میان آمد، و نشان مى دهد که به قدرى اوصاف و نشانه هاى پیامبر اسلام(صلى الله علیه وآله) در کتب آنها آشکارا بیان شده بود که آن حضرت را با این نشانه ها همانند فرزندان خود مى شناختند.
حتّى در تواریخ معروف آمده است که مهاجرت یهود از مناطق شامات و فلسطین به مدینه و استقرار در آن جا، به خاطر بشاراتى بود که درباره ظهور این پیامبر در کتب خود دیده بودند ـ این موضوع مشروحاً در تفسیر نمونه، ذیل آیه 89 سوره بقره آمده است ـ (1)اسلام(صلى الله علیه وآله)بودند بعد از ظهورش به خاطر این که منافع شخصى خود را در خطر مى دیدند از ایمان آوردن به او سرباز زدند و در آیات قرآن مورد ملامت قرار گرفته اند.
از آیاتى که اشاره به این موضوع مى کند آیه 146 سوره بقره است، مى فرماید: (اَلَّذِینَ اَتَیْنَاهُمُ الْکِتَابَ یَعْرِفُونَهُ کَمَا یَعْرِفُونَ اَبْنَائَهُمْ وَ اِنَّ فَریِقاً مِّنْهُمْ لَیَکْتُمُونَ الْحَقَّ وَ هُمْ یَعْلَمُونَ): «کسانى که کتاب آسمانى به آنان داده ایم، او (پیامبر) را همچون فرزندان خود مى شناسند، ولى جمعى از آنان حق را در حالى که از آن آگاهند کتمان مى کنند»
همین معنا در آیه 20 سوره انعام نیز آمده است آن جا که مى فرماید: (اَلَّذِینَ آتَیْنَاهُمُ الْکِتَابَ یَعْرِفُونَهُ کَمَا یَعْرِفُونَ اَبْنَائَهُمْ): «کسانى که کتاب آسمانى به ایشان داده ایم، بخوبى او (پیامبر) را مى شناسند، همان گونه که فرزندان خود را مى شناسند»! همچنین آیه 89 سوره بقره که در بالا به آن اشاره شد نیز این معنا آمده است.
همین معنا با صراحت بیشترى در آیه 157 سوره اعراف آمده است که مى فرماید: (الَّذِینَ یَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِىَّ الاُْمِّىَّ الَّذِی یَجِدُونَهُ مَکْتُوباً عِنْدَهُمْ فِی التَّوْرَاةِ وَالاِْنجِیلِ): «همان کسانى که از فرستاده (خدا)،پیامبرِ "اُمّى" (و درس نخوانده) پیروى مى کنند، پیامبرى که صفاتش را در تورات و انجیلى که به صورت مکتوب نزدشان است، مى یابند...».
همچنین در تفسیر آیاتى که مى گوید: قرآن تصدیق کننده کتاب هاى پیشین است نیز یکى از احتمالات، این گفته شده که: منظور از تصدیق کردن کتب پیشین هماهنگى قرآن و صفات پیامبر با نشانه هایى است که در کتب انبیاى پیشین آمده است.(2)
در روایات اسلامى نیز به این مسأله اشاره شده که انبیاى پیشین، بشارت به انبیاى بعد مى دادند، در خطبه اول نهج البلاغه، درباره پیامبران چنین مى خوانیم: «مِنْ سَابِق سُمِّىَ لَهُ مَنْ بَعْدَهُ، اَوْ غَابِر عَرَّفَهُ مَنْ قَبْلَهُ»: «پیامبرانى که بعضى بشارت به ظهور پیامبر بعد دادند، و بعضى از طریق پیامبر پیشین شناخته شده بودند.»
این تعبیر که هر دو سوى قضیّه را روشن ساخته، گویاترین تعبیر در این زمینه است. در حدیث مشروحى از امام باقر(علیه السلام) نیز تصریح به این مطلب شده است که مى فرماید: «وَ بَشَّرَ آدَمُ بِنُوح»: «آدم بشارت به ظهور نوح(علیه السلام) داد.» و در جاى دیگر مى فرماید: «وَ بَشَّرَ نُوحٌ سَاماً بِهُود»: «نوح فرزند خودش سام را بشارت به ظهور هود داد».
در جاى دیگر مى گوید: «فَلَمَّا نُزِلَتِ التَوْراةُ عَلى مُوسى بَشَّرَ بِمُحَمَّد(صلى الله علیه وآله)... فَلَمْ تَزَلِ الاَْنْبِیاءُ تُبَشِّرُ بِمُحَمَّد(صلى الله علیه وآله) حَتّى بَعَثَ اللهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالى الْمَسِیحَ عیِسَى بْنِ مَرْیَمَ فَبَشَّرَ بِمُحَمَّد(صلى الله علیه وآله)»: «هنگامى که تورات بر موسى(علیه السلام) نازل شد، بشارت به محمد(صلى الله علیه وآله) داد... همین گونه پیامبران بشارت به ظهور آن حضرت مى دادند، تا زمانى که مسیح، عیسى بن مریم(علیه السلام) مبعوث به نبوّت شد، او هم بشارت به ظهور پیامبر اسلام(صلى الله علیه وآله)داد.»(3)



پی نوشتها:

1. تفسیر نمونه، جلد 1، صفحه 342.
2. براى آگاهى بیشتر به تفسیر نمونه ذیل آیه 49 سوره بقره، جلد 1، صفحه 207 مراجعه فرمایید.
3. شرح نهج البلاغه خویى، جلد 2، صفحه 138 تا 141، چاپ تهران.



 
عکس روز
 

 
 
نوا
 

labbaik

 
 
ورود اعضاء
   
 
اخبار قرآني
 
 
  وزارت قرآن تشکیل شود / فعالیت‌های قرآنی، متولی مشخصی در کشور ندارد
  اجرای گروه تواشیح ثامن الائمه علیه السلام در مراسم اعتکاف مساجد اصفهان
  کسب رتبه سوم توسط «مریم شفیعی» در مسابقات قرآن اردن
  معرفی نماینده ایران برای مسابقات بین‌المللی قرآن الجزایر
  آغاز فرآیند صدور کارت ورود به جلسه آزمون سراسری حفظ قرآن
  آغاز مسابقات سراسری قرآن بسیج از 9 اسفند/ تجلیل از پیشکسوتان و خانواده شهدای مدافع حرم
  معارفه مدیر عامل جدید موسسه نسیم رحمت رضوی(ثامن الائمه علیه السلام)
  از سوی مؤسسه الرحمن انجام می‌شود؛ طرح حفظ یک‌ساله قرآن در اصفهان
  بی‌توجهی مراکز پژوهشی به ترجمه‌پژوهی قرآن/ جای خالی ترجمه‌های رسانه‌ای
  دغدغه جانباز جنگ تحمیلی از بی‌توجهی به قرآن
 
 
 
میهمانان دانشجویان خردسالان   فارسی العربیة English
كليه حقوق اين سايت مربوط به مؤسسه ثامن الائمه(ع) ميباشد